Enkoder absolutny przelotowy VLS — do aplikacji LEO, pojemnościowy hollow-shaft
Charakterystyka i przeznaczenie
VLS to seria przelotowych enkoderów absolutnych zaprojektowana pod wymagania niskiej orbity okołoziemskiej (LEO). Kompaktowa obudowa o minimalnej masie, charakterystyczny dla Netzer wał drążony oraz pojemnościowy tor pomiarowy zapewniają wysoką precyzję przy bardzo niskim profilu zabudowy — cechy nie tyle „mile widziane”, co konieczne w realiach eksploracji kosmosu. Linia VLS jest projektowana i kwalifikowana z myślą o promieniowaniu jonizującym oraz niskim odgazowywaniu materiałów, kluczowych dla niezawodności układów na orbicie.
Budowa i działanie
Enkoder ma architekturę „kit” (stator/rotor PCB) z osią przelotową, bez elementów kontaktowych i bez wpływu pól magnetycznych na odczyt. Elektronika pracuje z interfejsem SSI/BiSS-C (RS-422), zegarem 0,1…5,0 MHz i typową aktualizacją pozycji 35 kHz (opcjonalnie 375 kHz). Zasilanie 5 V ±5% przy poborze ok. 90 mA pozwala na integrację w zasilaniach o ograniczonej mocy; materiały bazowe to laminaty polimidowe o niskim odgazowywaniu.
- Dokładność testowa nawet < 0,006° przy profilu < 7 mm i pełnej odporności magnetycznej.
- Zwiększona niezawodność środowiskowa: MTBF 15 lat; opcjonalne testy wibracje/udar/ESS oraz komora próżniowo-termiczna.
- Powłoka parylenowa ogranicza odgazowywanie i ryzyko „tin whiskers”.
Parametry i odporność
Seria VLS jest weryfikowana pod kątem TID i zdarzeń pojedynczych: TID 30 krad, SEE 1×10¹¹ p/cm²/s (200 MeV); przewidziano niski poziom odgazowywania materiałów. Zakres pracy środowiskowej obejmuje –40…+105 °C (rozszerzany opcjonalnie), IP40, wibracje 7,7 grms (20–2000 Hz, MIL-STD-810G) i udar 100 g/6 ms; zgodność EMC wg IEC 61000-6-2/-6-4 i opcjonalny BIT do diagnostyki w systemach krytycznych.
- Przykładowe warianty: VLS-60 (Ø60/25 mm, wys. 6 mm, ±0,010°, do 4 000 rpm), VLS-100 (Ø100/48 mm, wys. 7 mm, ±0,006°, do 4 000 rpm), VLS-247 (Ø247/171 mm, wys. 9 mm, ±0,006°, do 4 000 rpm).
Zastosowania
Enkodery VLS przeznaczone są do mechanizmów satelitarnych klasy LEO/New Space — m.in. gimbali, aktuatorów precyzyjnych, przegubów i napędów o wysokiej gęstości upakowania — gdzie istotne są: minimalna masa, niski profil, kontrola odgazowywania i odporność na promieniowanie, przy zachowaniu wysokiej dokładności i prędkości mechanicznej.
